Çocuk resimleri, çocuğun dönemine ve yaşadığı sosyal hayatın etkisine göre değişir. Çocuk büyüdükçe çizdiği resimlerde daha net ve daha gerçekçi olur.
1 – 4 yaş arasında çocuk oyun amaçlı boya kalemleri ile gelişigüzel karalamalar,çizgiler yaparken dört yaştan sonra yavaş yavaş kendini resimler ile ifade etmeye başlar.Önceden tek renk ayrımı yapmaksızın karalamalar yaparken bu dönemde renk ayrımı yaparak yaşadığı ortamı,kendi ruh halini ,gerçek veya hayali olarak kurduğu aileyi renkler ile ifade etmeye başlar.
Okulumuz da ailesini en güzel en renkli kim çizicek dediğimiz zaman çocuklarımızın önüne on iki renkli boya kalemi koyarız ve aile bireylerine o anki duygu ve ruh hali ile çizimlerine bakarız. Kullandığı renkler o an anneye, babaya, kardeşine hissettiği duyguları yansıttığını, boya kalemlerine ve hangi rengi hangi ifade ile çizdiğine bakarız. Annesini ilgili, içten gören çocuk sarı, pembe renklerini kullanırken sinirli ifadesini de kırmızı renkle ifade edebilir ; annenin yüz hatlarını o anki ruh haline göre yorumlayabilir.İnat dönemine girmiş bir çocuğumuz ise mor renginin veya kırmızı renginin içinde kendini turuncuya boyuyabilir ve güler yüzlü ifade edebilir.Baba eğer ilgisiz ise siyah,kahve gibi renkler ile ifade edebilir;ilgili bir baba ise ve çocuk babadan güven alıyor ise mavi,yeşil renklerini kullanabilir.
Çocuk için renkler önemliyken resim içinde kimleri kabullendiğini ve kabullendiği kişiler ile iletişimini resimde net ve açık görebiliriz.Kız çocuğumuz babaya düşkünse resimde babanın ellerini tutar,anneyi yakın yere çizer ; düşkün olup olmadığı iletişim eksikliği varsa arada mesafe veya sınır belirtecek cisim kullanabilir.Parçalanmış bir aile ise Anne –Babayı ayrı ayrı çizebilir veya kendi istediği ,hayal ettiği mutlu veya mutsuz aile tablosu çizebilir.
Çocuğun kendini yansıtması ve olaylar hakkında duygu düşüncelerini resimler ile ifade etmesinde anlaşılmak istenmesinde resmin önemi büyüktür.
Betül Araz PİR
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder